Opadające powieki górne – jak wybrać właściwą metodę korekcji?
Zaktualizowano: 2 godziny temu
Przy nadmiarze skóry można rozważyć blefaroplastykę, a przy niewielkiej wiotkości również zabiegi niechirurgiczne. Opadanie brwi i blefaroptoza wymagają odrębnej kwalifikacji.
Podobny wygląd opadających powiek może mieć trzy różne przyczyny. Dermatochalaza oznacza nadmiar wiotkiej skóry górnych powiek. Opadanie brwi (ptoza brwi) może powodować przesunięcie skóry w kierunku oka i powstawanie dodatkowego fałdu. Natomiast blefaroptoza to obniżenie samego brzegu powieki, związane z osłabieniem funkcji mięśnia dźwigacza, jego rozcięgna lub unerwienia.
Zmiany te mogą współwystępować, ale wymagają odmiennego postępowania. Dlatego podczas kwalifikacji ocenia się położenie brwi i brzegów powiek, funkcję dźwigacza, nadmiar skóry oraz stan powierzchni oka. Najczęściej występuje Dermatochalaza i dlatego tak popularne są chirurgiczne zabiegi polegające na pozbywaniu się nadmiaru co usuwa opadające powieki górne.
Jakie możliwości dają zabiegi niechirurgiczne?
Przy niewielkiej i umiarkowanej wiotkości skóry górnych powiek stosuje się różne techniki poprawiające jej napięcie i wygląd.
Laser frakcyjny CO₂ wywołuje kontrolowane mikrouszkodzenia i pobudza przebudowę skóry. Radiofrekwencja (RF) wykorzystuje energię fal radiowych do ogrzewania tkanek i stymulowania przebudowy kolagenu, a ultradźwięki skupione (HIFU) oddziałują energią ultradźwiękową na określone głębokości tkanek. Plazma (plasma exeresis) powoduje punktowe uszkodzenia powierzchni skóry prowadzące do jej obkurczania. Peelingi chemiczne, w tym TCA i fenolowe, służą przede wszystkim poprawie struktury skóry i redukcji zmarszczek.
Skuteczność tych metod oceniano w badaniach klinicznych. Uzyskiwano poprawę napięcia skóry, zmniejszenie jej wiotkości i częściową redukcję niewielkich fałdów. Żadna z tych technik nie umożliwia jednak przewidywalnego usunięcia znacznego nadmiaru skóry ani korekcji rzeczywistej blefaroptozy czyli osłabienia funkcji mięśnia dźwigacza i jego rozcięgna.
Szersze omówienie metod niechirurgicznych oraz wyników badań naukowych przedstawiono w artykule „Czy można podnieść powieki górne bez operacji?”
Bezpieczeństwo zabiegów niechirurgicznych
Najczęściej opisywanymi następstwami są przejściowy obrzęk, zaczerwienienie, podrażnienie i strupki. Możliwe są również przebarwienia, oparzenia oraz blizny.
W literaturze medycznej udokumentowano także poważne powikłania okulistyczne, w tym uszkodzenia rogówki, tęczówki i soczewki po niektórych zabiegach energetycznych. Po HIFU opisywano między innymi przypadki zaćmy pourazowej. Głębokie peelingi fenolowe mogą dodatkowo powodować toksyczne działania ogólnoustrojowe, w tym zaburzenia rytmu serca.
Bezpieczeństwo zależy od zastosowanej technologii, parametrów zabiegu, prawidłowej ochrony oczu i doświadczenia wykonującego procedurę.
Czy kosmetyki i ćwiczenia mogą pomóc?
W badaniach wybranych dermokosmetyków uzyskiwano mierzalną poprawę wyglądu górnych powiek. W badaniu 37 kobiet po 12 tygodniach stosowania kremu wieloskładnikowego oceniane przez dermatologów opadanie zewnętrznej części powieki zmniejszyło się o 12,78%. W innym badaniu, obejmującym 33 kobiety, po 56 dniach parametr zwisania skóry zmniejszył się o około 7,3%.
Ćwiczenia i masaże twarzy mogą wpływać na wybrane cechy wyglądu okolicy oczu, w tym zmarszczki. Przegląd 12 badań obejmujących 321 kobiet nie wykazał jednak trwałego uniesienia brzegu górnej powieki ani usunięcia nadmiaru skóry.
Kiedy blefaroplastyka jest właściwym rozwiązaniem?
Chirurgiczna plastyka powiek górnych (blefaroplastyka) pozwala usunąć odpowiednio zaplanowany nadmiar skóry, a w uzasadnionych przypadkach skorygować również rozcięgno mięśnia dźwigacza powieki. Wskazania zawsze są indywidualne.
W CME w Świebodzicach zabieg wykonujemy w znieczuleniu miejscowym bez konieczności hospitalizacji. Prawidłowa kwalifikacja i planowanie zakresu operacji mają kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji powiek.
Typowymi następstwami po operacji są przejściowe obrzęki i zasinienia. Możliwe powikłania obejmują przejściowe trudności z domykaniem powiek, nieprawidłowe bliznowacenie, infekcje, krwiaki, asymetrię i suchość oczu. Bardzo rzadkim, opisywanym głównie w literaturze medycznej jest krwotok pozagałkowy.
Nie każde opadające powieki górne wymagają blefaroplastyki. Jeśli przyczyną jest obniżenie brwi lub zaburzenie funkcji dźwigacza powieki, konieczne może być inne postępowanie. O wyborze metody powinno decydować rozpoznanie przyczyny, zakres zmian i bezpieczeństwo narządu wzroku.
Szczegółowe informacje dotyczące kwalifikacji i przebiegu chirurgicznej plastyki powiek górnych znajdują się na stronie CME. Tam również jest do dyspozycji wirtualny asystent CME.
---------------------------------------------------------------------
Wybrane źródła naukowe
Komentarze